بسیار دیده می شود که عده ایی  به ظواهر وشعارها اهمیت می دهند که  از اصل وهسته آن غافل می شوند ! 

واین یک آفت بزرگی است که در میان مذهبیون ومتدینین  آنچه بیشتر دیده می شود مستحبات بیش از واجبات ،  شعار بیش از  عمل گرایی است!   

 

به اینکه دهه های عزاداری را برگزار کنیم وسیاه پوش باشیم و شب وروز وفات یکی از معصومین  ، هم وغم ما میهمانی نرفتن ،تفریح نرفتن و... است در حالی که ضعف های رفتاری در ما وخانواده ما موج می زند! 

کاش  روزی بیاید که دلهایمان را از سیاهی بسوی نور ببریم وگرنه سیاهپوشی ظاهر که معجزه نمی کند! 

کاش روزی بیاید که کینه ها را از دل بزداییم و گاه کینه شمر ویزیدو... نسبت به کینه هایی که از این وآن داریم کمتر است! 

کاش روزی بیایدحداقل ایمان وعمل صالحمان برابری کند! 

کاش روزی بیاید دوبارههسته وپوسته دین را مجدا بشناسیم که مبادا در جهل مرکب  بمانیم...!