سیدمحمدعلی موسوی

بحث امروز این بود که ؛ طبق روایت اگر کسی دونفر که باهم قهر هستند آشتی بدهد از تمام اعمال مستحبی ثوابش بیشتر است.در ادامه ایشان افزودند حتی ثوابش از زیارت هم افزون تر است! 

باشنیدن این سخنان به یاد موضوعی افتادم که دوسال پیش در ماه مبارک رمضان برای من وخانواده اتفاق افتاد.

قضیه این بود که براساس اختلافی خانوادگی بایکی از اقوام کدورتی پیش آمده و مدت زیادی قطع ارتباط ایجادشده بود.  واتفاقاتی افتاد که نمیخوام اینجا بدان بپردازم اما نکته قابل توجه که با صحبت های جناب آقای قرائتی ارتباط دارد اینست که من با افرادی که فکر میکردم دلسوز هستند،درس حوزوی خوانده اند، ازپامنبری های آقای معمار منتظرین هستند خواستم این قضیه را فیصله بدهند (هرچند که فقط یک نفرشان یه نیم قدمی برداشت ونهایتا ادامه نداد!)ولی کسی پا جلو نگذاشت! وتاسف آور اینست که میگفتند به ماربطی ندارد! سرتون رادرد نیاورم کمک که نکردند هیچ خوشان هم جبهه گرفتند !

بلاخره یک خانم طلبه وازخدام افتخاری آستان قدس رضوی بااین خانواده وصلت نمود  وبا میانجی گری ایشان کدورتها هرچندظاهری رخت بربست

اما این قضیه دو چهره داشت؛

1- افرادی که فقط مدعی محبت اهلبیت علیهم السلام هستند ودر عمل وبکاربردن فرامین ایشان خودشان را خسته نمیکنند!

2- افرادی که هرچند نادر هستند ولی عملگرا هستند مثل آن خانم محترمی که پادرمیانی کرد.

به امید اینکه روزی سخنرانان ما از پرحرفی و شعار بدون عمل محبت اولیای دین بکاهند ومخاطیبن رابه سمت سیره وعمل ائمه اطهار بکشانند بعون الله