یادمه هنگامی که مشکلی پیش میامد ایشان به من می فرمودند صدتا صلوات برای مادر امام زمان بفرست ان شاءالله حل خواهد شد.

 

گاهی شاهد بودم به افرادی که اهل تهجد و شب زنده داری بودند می فرمودند : در قنوت نماز وتر« اللهم اغفر سید مجتبی» را یادت نرود .

بارها شاهد بودم در مراسم احیای شب های قدر یا در جلسات خانوادگی زیارت آل یاسین ویا در هنگام روضه خواندن، خودشان بیشتر از همه گریه می کردند.

 در مجالس عقد ؛ هنگام اجرای صیغه ی عقد اول دعای فرج را  می خواندند ودر پایان هم می فرمودند: چون در این لحظه دعا مستجاب است دعا کنیم وبرای فرج امام زمان  و بعد برای خوشبختی عروس و داماد دعا می کردند.

بنظر من ایشان عارف بسیار گمنامی بودند که هیچ وقت شناخته نشدند.